Apodosis della festa del Natale
In questo giorno termina il tempo liturgico dedicato alla festa del Natale.
Inni
La tua Natività, o Cristo Dio nostro, fece spuntare nel mondo la luce della verità. Per essa infatti gli adoratori degli astri vennero ammaestrati da una stella ad adorare Te, sole di giustizia, e a riconoscere Te aurora celeste; o Signore, gloria a Te.
Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι.
I Ghènnisìs su, Christè o Theòs imòn, * anètile to kòsmo * to fòs to tis gnòseos; * en aftì gar i tis àstris latrèvondes * ipò astèros edhidhàskondo * se proskinìn * ton Ìlion tis dhikeosìnis, * ke se ghinòskin ex ìpsus * Anatolìn. Kìrie, dhòxa si.
Lindja jote, o Krisht Perëndia ynë, * shkrepi në jetë dritën e diturisë * se për të dhe adhuruesit e ylëzvet * nga ylli qenë të mësuar * të t’adhurojnë tyj si diellin e drejtësisë * dhe të njihjin si lindje prej së larti. O Zot, lavdi tyj.
KONDAKION
Oggi la Vergine dà alla luce l’Eterno e la terra offre una spelonca all’Inaccessibile. Gli Angeli con i Pastori cantano gloria, i Magi camminano seguendo la guida della stella; poiché per noi è nato un tenero Bambino, il Dio eterno.
Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει.Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι. Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.
I Parthènos sìmeron * ton iperùsion tìkti, * ke i ghì to spìleon * to aprosìto prosàghi. * Àngheli * metà Pimènon dhoxologùsi, * Màghi dhe * metà astèros odhiporùsi; * dhi’imàs gar eghennìthi * Pedhìon nèon, * o pro eònon Theòs.
Virgjëresha lindën sot * të përmbiqënëshmin Zot, * dheu shpellën i dhuron * atij çë është i paafruar. Ëngjëlit * bashkë me Barinjtë po lavdërojnë, * Magët dhe * po bashkë me yllin udhëtojnë; * se për ne Aì u lind * si Djalë i ri * i përjetshmi Perëndi.